Back

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗ Ι. ΚΑΡΠΕΤΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ και VIDEO

       ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗ Ι. ΚΑΡΠΕΤΑ ΣΤΟ « ΚΟΙΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ«Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΗ & ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» 18 & 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018 – ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ “ DIVANI CARAVEL” - ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΟΙΝΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ Κ.Ε.Δ.Ε. – ΕΝ.ΠΕ

 

Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ: Ο κύριος Καρπέτας παρακαλώ, ο Μιλτιάδης, Δήμαρχος Μεταμόρφωσης και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα θεσμικά θέματα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος.

Μ. ΚΑΡΠΕΤΑΣ: Το σκέφτηκα αν θα πρέπει να ανέβω ή όχι, για δύο λόγους. Πρώτον, οι περίτεχνες αλλά δριμύτατες επιπλήξεις της κυρίας Κυρίτση, μου προκάλεσαν μια ψυχολογία, που έλεγε ο Βαλυράκης κάποτε. Έπαθα μια ψυχολογία. Ο δεύτερος είναι ότι ουσιαστικά απευθύνομαι στις καρέκλες. Επειδή όμως είχα δώσει το όνομα, θα τα πω αυτά που έχω να πω.

Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ: Σας βλέπει ο Υπουργός με live streaming, μη στεναχωριέστε. Πολλοί σας βλέπουν, μη στεναχωριέστε.

Μ. ΚΑΡΠΕΤΑΣ: Λοιπόν, πριν από κάνα δύο χρόνια έγινε πολύς θόρυβος για ένα νομοσχέδιο που θα θεράπευε πάσα νόσο και θα αντιμετώπιζε τα προβλήματα, με πρώτο και καλύτερο τον ενιαίο Κώδικα και τα λοιπά και τα λοιπά. Εγώ που έχω την παραξενιά να εκφράζω με τρόπο προπετή και έντονο αυτό που κάθε φορά καταλαβαίνω, είπα μη σκοτωνόμαστε, «ο καυγάς γίνεται για το πάπλωμα», και το «πάπλωμα είναι η απλή αναλογική, κατ’ όνομα. Και είναι η απλή αναλογική διότι η κρατούσα και κυρίαρχη αντίληψη είναι «ό,τι δεν ελέγχουμε να το διαλύσουμε». Στην πορεία αποδεικνύεται αυτό σήμερα. Και αποδεικνύεται και κάτι άλλο. Ότι μέσα από τον τακτικισμό πάμε να βρούμε και παράπλευρα οφέλη. Ακούστηκε από πολλούς, δεν έχουμε το νομοσχέδιο, άρα τι να κουβεντιάζουμε; Δεν χρειάζεται κανένα νομοσχέδιο. Ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε. Έχουμε να κάνουμε με μια παρέα αδίστακτων εξουσιοφρενών, οικουμενικού χαρακτήρα, που διέπει εγκάρσια ολόκληρο το κοινωνικό σώμα, ολόκληρο το ιδεολογικό και πολιτικό φάσμα, με μοναδική εξαίρεση το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, που δεν έχει καμία σχέση. Ξέρουμε επίσης και τους τρόπους. Τακτικισμός, κυνισμός, αμοραλισμός, διαστρέβλωση, σπίλωση, καπηλεία και εκπόρνευση λέξεων, εννοιών, ιδεών και αρχών. Ο συγκυριακός σκοπός και η τακτική που εξυπηρετείται. Γιατί ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και έρχεται σήμερα? Διότι σήμερα πια οι χρονικοί ορίζοντες είναι συγκεκριμένοι. Επειδή τα κόλπα δεν πιάνουν και η κατάσταση δεν γυρίζει, η κυβερνώσα παρέα θα εξαντλήσει την 4ετία, θα την υπερεξανλτήσει. Το έσχατο χρονικό όριο για τις Εθνικές Εκλογές είναι η 13 Οκτωβρίου ’19. Εγώ στοιχηματίζω ότι τότε θα γίνουν οι εκλογές και θα γίνουν μαζί με τις Δημοτικές Εκλογές. Και εδώ είναι το τακτικό όφελος το οποίο προσδοκάται. Και πώς προσδοκάται; Εάν γίνουν μαζί οι Βουλευτικές και οι Αυτοδιοικητικές Εκλογές, θα ενσπείρουμε στους άλλους ζιζάνια. Ποιος θα είναι Βουλευτής, ποιος θα είναι υποψήφιος και τα λοιπά. Και το δεύτερο: Υπάρχει μια εμπεδωμένη αντίληψη ότι όταν οι εκλογές είναι διπλές, η δυσαρέσκεια εκτονώνεται στης κατώτερης σημασίας, της χαμηλότερης, και απορροφάται η δυσαρέσκεια και ψηφίζουν πολλοί πολίτες την Κυβέρνηση, δίνοντας μια ευκαιρία. Νομίζω ότι αυτός είναι ο λόγος. Άκουσα από τον κύριο Μητσοτάκη ότι επειδή το σκεπτικό του κυρίου Σκουρλέτη ήταν ότι δεν μπορεί οι Αυτοδιοικητικές Εκλογές να γίνονται με τις Ευρωεκλογές, διότι έτσι αλλοιώνεται η πολιτική τους σημασία, επομένως, είπε ο κύριος Μητσοτάκης, δεν νοείται να γίνουν Αυτοδιοικητικές μαζί με τις Εθνικές. Αυτό βεβαίως και θα ίσχυε αν δεν υπήρχε ένα κεκτημένο. Και το κεκτημένο είναι πάρα πολύ δυνατό και είναι εξαιρετικό πολιτικό όπλο. Το κεκτημένο της κυβερνώσας οικουμενικής παρέας, είναι το δικαίωμα στην αναισχυντία. Δεν έχουμε να δώσουμε λογαριασμό και εξήγηση σε τίποτα και για κανέναν. Ό,τι μας κατέβει, ότι μπορούμε κάνουμε και θα το κάνουμε. Η πρόκληση είναι ανοιχτή, και εσείς οι ελάχιστοι που είστε εδώ, και αν παρακολουθούν και κάποιοι, εγώ στοιχηματίζω, με μια επιφύλαξη, να υπάρξει κατάρρευση. Αλλά πιστεύω ότι θα αγωνιστούν με νύχια και με δόντια να μη χάσουν ούτε μια μέρα εξουσίας. Και επομένως δεν θα διστάσουν, θα πουν το εξής πολύ απλά. Ε, τι θέλετε να κάνουμε τώρα; Κάθε Κυριακή εκλογές; Έτσι ήρθαν τα πράγματα. Δεν το είχαμε σκεφτεί. Έτσι και αλλιώς αυτά δεν ενδιαφέρουν. Το μέγα λάθος είναι ότι η κυβερνώσα παρέα, επαναλαμβάνω, οικουμενικού χαρακτήρα, (άλλο ποιοι είναι οι πρώτοι, οι κορυφαίοι του χορού, Τσίπρας, Καμμένος), αν ψάξετε στο βάθος μιλάμε για την οικουμενικότερη κυβέρνηση που έχει υπάρξει ποτέ. Το λάθος είναι ότι αντιμετωπίζονται ως κανονικό πολιτικό σχήμα, ενώ κανονικό πολιτικό σχήμα δεν είναι. Το μίγμα από το οποίο συγκροτείται αυτό το πολιτικό σχήμα, είναι πραγματικά μοναδικό και ανεπανάληπτο και περί αυτού, μια άλλη πρόκληση και στοίχημα για τους νεότερους: Τις προσεχείς δεκαετίες θα γραφτούν πολλές διατριβές, πολλά διδακτορικά, πολλές μελέτες, από πολλές επιστήμες, από πολλούς κλάδους επιστημών και από τα εγκυρότερα και σημαντικότερα πανεπιστήμια του κόσμου. Υπό τα δεδομένα αυτά, ποιο είναι το επιμύθιο; Το επιμύθιο είναι ότι ούτε συνέδρια, ούτε ψηφίσματα, ούτε ό,τι και αν λέμε και ότι επιχειρήματα και αν επιστρατεύουμε, πρόκειται να πείσουν κανέναν, διότι οι αποφασίζοντες δεν ορρωδούν προ ουδενός και για τίποτα. Άμα το θεωρητικοποιήσουμε, θα έλεγα το εξής. Η δημοκρατία των αδιστάκτων δεν έχει επινοηθεί, ούτε και πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Διότι η δημοκρατία για να λειτουργήσει προϋποθέτει μια στοιχειώδη καλή πίστη, ένα στοιχειώδες μέσο πολιτικό Ήθος. Όταν τα πάντα υποτάσσονται στο αμόκ της εξουσιοφρένειας, τότε όλα περνάνε στην άκρη. Και θα μου κανείς, τι προτείνετε; Θα το πω, απαισιόδοξος είμαι, για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα, αλλά αν μου πείτε τι θα πρότεινες εσύ που μας τα λες όλα αυτά, θα κατέφευγα σε μια φράση από ένα από τα εμπειρότερα, αποτελεσματικότερα και διαρκέστερα συστήματα εξουσίας που έχουν υπάρξει ποτέ,- αφήνω στην άκρη την πνευματική διάσταση, για όσους την πιστεύουν και έχουν εκεί την αναφορά τους, -αλλά είναι και σχήμα εξουσίας. Προέρχεται από την Εκκλησιαστική Γραμματεία και ακούει στις λέξεις «Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται». Ευχαριστώ.

 Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστούμε τον Μιλτιάδη.